ประสบการณ์ทางวิญญาณของพ่อ
๒๖ มกราคม ๒๕๖๙
ลูกรัก ขณะที่พ่อกำลังทำอธิษฐานมหาทานบารมี ประกอบอาหารส่งสำนักพระราชวัง เพื่อเลี้ยงพี่น้องประชาชนที่มาร่วมเคารพพระบรมศพองค์สมเด็จพระพันปีหลวง ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ และทำอาหารส่งให้พี่น้องทหารกล้าที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่แนวชายแดน
ตลอดเวลา ๓ เดือนที่ผ่านมา ทำให้พ่อได้ประสบและรับรู้ว่า ด้วยวัยและอายุขัยที่เหลือน้อยเต็มที มันทำให้พ่อต้องเพียรพยายามหาวิธีเอาชนะความคร่ำคร่า ชราภาพ เสื่อมโทรม เหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า เจ็บป่วย ที่เกิดขึ้นกับสังขารที่แก่ชรา ทรุดโทรมดุจดังโรงเรือนเก่า ที่ต้องคอยดูแลรักษา และซ่อมแซมอยู่ตลอดเวลา
นี่ยังไม่นับรวมปกตินิสัยที่ติดมากับสันดานของสรรพสัตว์ก็คือ ความรักตัว ความกลัว ความเห็นแก่ตัว ความเอารัดเอาเปรียบ จิตใจคับแคบ ความตระหนี่ และความละโมบ มักมาก รวมถึงเวทนาที่ปรากฏในขันธ์ทั้ง ๕
อีกทั้งยังมีธรรมชาติที่เกิดขึ้นแก่มนุษย์ คือ ความเกียจคร้าน ความเมื่อยล้า อ่อนแรง เหน็ดเหนื่อย อ่อนเพลีย ปวดเมื่อย กะปลกกะเปลี้ย หิวกระหาย ง่วงซึม เชื่องช้า และภูมิตก
สิ่งที่พ่อกล่าวมานี้ หามิได้เกิดมีแต่เฉพาะตัวพ่อไม่ แต่มันเป็นสภาวะเวทนาสาธารณะที่เกิดขึ้นแก่สรรพสัตว์ทุกเพศทุกวัยทุกตัวตน
ตลอด ๓ เดือนที่ผ่านมาในการบำเพ็ญอธิษฐานมหาทานบารมี พ่อต้องต่อสู้กับสภาวะเวทนาสาธารณะดังกล่าวมานี้อยู่ตลอดเวลา โดยที่ต้องไม่พลั้งเผลอ
ด้วยเพราะสภาพร่างกายและอายุขัย รวมทั้งชีวิตความเป็นอยู่ของพ่อ มันยิ่งทำให้พ่อต้องไม่พลั้งเผลอ เพราะหากคราใดที่พ่อพลั้งเผลอ ครานั้นก็เท่ากับพ่อต้องพ่ายแพ้
และลูกรู้ไหมว่า เครื่องมือในการที่พ่อหยิบฉวยเอามาต่อสู้กับสภาวะเวทนาสาธารณะดังกล่าวมานี้ คือคุณธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ ที่องค์พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรัสสั่งสอนเอาไว้ ได้แก่
๑. ศรัทธา เชื่อมั่นในกุศล บุญคุณความดีงาม และการสั่งสมอบรมบารมีให้เต็มมีผลจริงได้ผลจริง
๒. วิริยะ ความเพียรอย่างต่อเนื่องด้วยความรักในสิ่งที่ตนกระทำ
๓. ในเรื่องที่พ่อทำในทุกคำที่พ่อพูด ในทุกสูตรที่พ่อคิด ต้องมีสติตั่งมั่น ใช้ปัญญาใคร่ครวญพิจารณาค้นหาวิธีอันเลิศ
๔. สมาธิ หมายถึง เรื่องที่พ่อทำ คำที่พ่อพูด สูตรที่พ่อคิด ต้องกระทำด้วยความตั่งมั่น มั่นคง ไม่สะดุ้งหวาดหวั่นต่อปัญหาและอุปสรรคหลากหลายที่ถาถมพันทวีเข้ามา
๕. การงานที่พ่อทำทั้งภายนอกและภายในต้องแยกแยะใช้สติปัญญาพิจารณาอย่างถี่ถ้วน รอบคอบ
นอกจากเครื่องมืออันวิเศษดังกล่าวมานี้แล้ว พ่อยังต้องพึ่งพาหลักคิดที่องค์พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงค้นพบ คือ สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง ไม่คงที่ เปลี่ยนแปลงแปรปรวนอยู่ตลอดเวลา
สังขารทั้งหลายและธรรมทั้งหลายไม่มีอยู่จริง
แม้ที่สุดสรรพเวทนาสาธารณะก็ไม่เที่ยง มันไม่มีอยู่จริง
สรรพสิ่งเป็นเพียงแค่สมมุติ
เมื่อได้ประโยชน์กับสมมุติ
ก็ให้ประโยชน์กับสมมุติ
ท้ายที่สุดก็อย่ายึดติดในสิ่งที่เป็นสมมุติ
รวมทั้งต้องเข้าใจถึงสภาวะเวทนาสาธารณะที่มีอยู่ในร่างกาย จิตใจของตนและสัตว์ทั้งปวง ว่ามิมีใครๆ ผู้ใดจะรอดพ้นจากพันธนาการของมันได้หากไม่มีสติและปัญญาพิจารณาโดยแยบคาย
สุดท้ายคือ กายรวมใจอย่างตั้งมั่น แล้วผ่อนคลาย รักษาจิตมิให้กระเพื่อมจนสามารถเข้าถึงวิเศษจิตที่ไม่ประกอบด้วยอารมณ์ใดๆ แม้แต่กุศลหรืออกุศล
เหล่านี้แหละคือ สิ่งที่ทำให้พ่อสามารถมีชีวิต มีลมหายใจได้พลัง ใช้พลัง สร้างสรรค์การงานมาได้จนถึงทุกวันนี้ โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ พ่ายแพ้ ท้อแท้ หรือท้อถอยใดๆ เลย
เจริญธรรม
พุทธะอิสระ
——————————————–
อ่านย้อนหลัง : https://www.facebook.com/share/p/18MgR8VEpS/
——————————————–
My Spiritual Experiences
January 26, 2026
My dearest children,
while performing the great act of charity-preparing food for the Royal Palace to feed those who came to pay respects to the late Queen Mother, and preparing food for the brave soldiers serving at the border-over the past three months, I have come to a profound realization.
With my limited remaining lifespan, I must strive to overcome aging, decay, weariness, fatigue, and illness-the inevitable afflictions of an aging body, much like an old house that constantly requires maintenance and repair.
Beyond this lies the inherent nature of all living beings: self-love, fear, selfishness, exploitation, narrow-mindedness, stinginess, and greed, as well as the suffering that arises within the five aggregates.
There is also the natural tendency toward laziness in human beings : fatigue, weakness, tiredness, exhaustion, bodily aches, lethargy, hunger, thirst, drowsiness, sluggishness, and a weakened immune system.
All that I have mentioned is not unique to me. These are universal sufferings experienced by all living beings, regardless of age or gender.
Over the past three months of practicing the Perfection of the Great Generosity, I have continually confronted these universal sufferings-yet I have not faltered.
Because of my physical condition, my age, and my way of life, I cannot afford carelessness. If I falter even once, it is defeat.
Do you know what tools I used to contend with these universal sufferings? They are the sacred virtues taught by the Buddha :
1. Faith-faith in merit, in goodness, and in the accumulation of perfections to their fullest extent-faith that they yield real and tangible results.
2. Diligence-unceasing effort, driven not by force, but by love for what one does.
3. Mindfulness-in everything I do, in every word I speak, and in every thought, I maintain unwavering mindfulness, apply wisdom in contemplation, and seek the most appropriate methods.
4. Concentration-everything I do, say, or think is carried out with steadfastness and firm determination, without fear or hesitation when problems and obstacles arise.
5. I carefully examine and analyze all work-both external and internal-through mindfulness and wisdom.
In addition to these excellent tools, I rely on the principles discovered by the Buddha :
All conditioned things are impermanent, unstable, and constantly changing.
Neither conditioned phenomena nor the Dhamma truly exist.
Even universal feelings (Vedanā) are impermanent and lack true existence.
All things exist only as conventional truth.
When you receive benefit from conventional truth,
You should give back to conventional truth in return.
And finally, do not cling to any conventional truth.
This includes understanding the nature of universal feelings (Vedanā) within one’s own body and mind, and within the minds of all beings. No one can escape their bondage without carefully examining it with mindfulness and wisdom.
Finally, unite body and mind with firmness, then relax-keeping the mind steady, clear, and unwavering-until reaching the sublime mind, free from both meritorious and immoral emotions.
These are the principles that have enabled me to live, to breathe, to find strength, to use that strength, and to continue creating and working until today-without faltering, without defeat, without discouragement, and without ever giving up.
May you all continue to progress in your Dhamma practice.
Buddha Isara
——————————————–
Previous article : https://www.facebook.com/share/p/18MgR8VEpS/
