เดินตามรอย พระบาทองค์พ่อเจ้าองค์แม่เจ้าอยู่หัว ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ

0
26

มาแจกผ้าห่มกันหนาว แก่เด็กนักเรียนชาวเขา ภาคเหนือในครั้งนี้

ทำให้เห็นถึงสภาพปัญหา ของชนกลุ่มน้อย ในหลากหลายมิติ

ไม่ว่าจักเป็นความไม่เข้าใจ ในการสื่อสารของเรากับเขา

ไม่เข้าใจถึงขนบธรรมเนียม จารีต ประเพณี และวัฒนธรรมในการดำรงชีวิต ของพวกเขา

ไม่เข้าใจถึงความต้องการ ที่แท้จริง ของพวกเขา

ไม่รับรู้ถึง อุปนิสัย ใจคอ ของพวกเขา

แล้วเราก็มีความปรารถนา อย่างแรงกล้าที่พยายาม จะนำเอาหลักคิด คำพูด ของคนเมืองอย่างพวกเรา

ไปเปรียบเทียบ ยัดเยียด ให้พวกเขา

ด้วยข้ออ้างว่า เมตตา กรุณา อยากช่วยเหลือ

ฉันมาคิดๆ ดูบางทีสิ่งที่พวกเรามองเห็น ว่าพวกเขาขาดแคลน แร้นแค้น ยากลำบาก

มันอาจจะเป็นวิถีชีวิต ที่พวกเขาเลือกเองก็ได้

การที่พวกเราคิดเอง เออเองว่า พวกเขาอดยาก ลำบาก แร้นแค้น

มันอาจจะไม่เป็นอย่างที่พวกเราคิดก็ได้

สิ่งที่พวกเราเห็น ว่าเขาเป็นทุกข์

มันอาจเป็นความพึงพอใจ เป็นสุข พี่พวกเขาเลือกแล้วก็ได้และถ้าหากเรา คิดจะช่วยเขาจริงๆ

สิ่งที่ทำได้ดีที่สุด สำหรับพวกเขาคือ

โอกาส

เพิ่มโอกาส ให้โอกาส

ให้ความรู้ ให้หลักคิดที่เขาสามารถจับต้องได้

สามารถนำมา ปรับให้สอดคล้องกับ วัฒนธรรมการดำรงชีวิตของพวกเขาด้วยตัวของพวกเขาเอง

ส่วนพวกเรา คงทำได้แค่การเฝ้าดู แล้วสนับสนุน หยิบยื่นปัจจัยหลักในการพัฒนานั้นๆ เท่าที่สามารถทำได้ส่งมอบให้ เท่าที่จำเป็น

เหล่านี้ต่างหาก จึงจักสอดคล้องกับหลักคิด ที่องค์พ่อหลวงทรงกระทำ

สรุปรวมความว่า พวกเขาต้องการโอกาส มิได้สิ่งของหรือทรัพย์สินเงินทอง

โอกาสที่ น้ำจะไหล ไฟฟ้าจะมี ทางสัญจร จะดี

การศึกษาที่สามารถนำมาใช้กับวิถีชีวิตชนเผ่าได้ อย่างไม่ทำลายรากเหง้าของตนเอง

และการรักษาพยาบาล ที่สะดวกเหมาะสม

เหล่านี้ต่างหากเล่า ที่พวกเขาต้องการ

พุทธะอิสระ

Leave a Reply