นักบวชอย่างพุทธะอิสระไม่ได้โง่งมงายถึงขนาดแยกดี แยกชั่ว แยกกุศล แยกอกุศลไม่ได้
แต่จะปล่อยให้พวกเปรตชั่วมาเอาเปรียบสังคม ย่ำยีสถาบัน โกงบ้านกินเมือง ทำลายพระธรรมวินัย
พุทธะอิสระคงทำใจยอมรับไม่ได้
ให้ออกไปสู้กับพวกมันแล้วยอมรับชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นแก่ตนเองจะดีเสียกว่า
ทั้งที่มีท่านผู้รู้มากมายคอยเตือนว่า
ท่านออกไปสู้กับพวกคนชั่ว
พวกพ้องเผ่าพันธุ์ของพวกชั่วจะต้องมารุมกินโต๊ะท่าน
ทั้งยังมีพวกโลกสวยที่อยู่ระหว่างกลางๆ จักรุมประณามหยามเหยียดท่าน
ลูกศิษย์ลูกหา ผู้คนอันเคยเคารพรักท่าน จักเหินห่าง รังเกียจ ดูแคลน ทอดทิ้งจากท่าน
เกียรติยศ ชื่อเสียง ลาภสักการะ และความยอมรับที่ท่านควรจะมี ควรจะได้ จักหดหาย ไม่มีใครเขาเคารพนบไหว้
พวกที่ไม่เห็นด้วยกับท่านเขาจะพากันรังเกียจ ดูถูก เหยียดหยาม ประณามท่าน
ไม่ว่าท่านจะไป ณ ที่ใด ก็จักมีคนไม่ชอบใจ ไม่ชอบขี้หน้า
เหล่านี้คือชะตากรรมที่ท่านจะต้องได้รับ
แล้วท่านจักยังออกไปต่อสู้กับคนชั่วอีกล่ะหรือ
อย่าเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงเลย
ปล่อยให้มันชั่วของมันไปเถิด เดี๋ยวมันก็ตายแล้ว ท่านจักมาเดือดร้อนอะไรนักหนา
แผ่นดินนี้มีนักบวชตั้งสามแสนกว่า ไม่เห็นมีใครเขามาเดือดร้อนกับท่านด้วยเลย
ท่านออกไปสู้กับพวกคนชั่วอย่างนี้ ท่านไม่รู้หรือว่ามันอันตราย
เขาอาจจะทำร้ายท่านหรือฆ่าท่านเสียก็ได้
อย่าหาเรื่องใส่ตัวเองเลย อยู่เฉยๆ ให้เขากราบไหว้จะดีกว่า
อะไรมันจักเกิด มันก็ต้องเกิด
ขนาดชาวบ้านที่เขารับผลกระทบโดยตรง เขายังไม่เดือดร้อนอะไรเลย แถมยังออกมาพูด ออกมาให้สัมภาษณ์กันหน้าตาเฉยว่า โกงได้แต่ต้องแบ่งด้วย
เมื่อคนส่วนใหญ่เขาคิดอย่างนี้ เขาเห็นอย่างนี้
แล้วท่านจะไปเดือดร้อนอะไร อยู่วัดวางตัวเฉยๆให้เขาไหว้เถิด จักได้ไม่ต้องไปเสี่ยง
พุทธะอิสระ
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
