ตีสี่เช้าวันนี้ หลังจากลุกขึ้นทำวัตรเช้าแล้ว จึงขอโอกาสต่อคณะสงฆ์ทำการสัตตาหะ คือ ลาไปกิจนิมนต์เพื่อปลูกป่า ๔ ราตรี เมื่อพระสงฆ์เปล่งสาธุแล้วก็ออกบิณฑบาต พอฉันเช้าแล้วเจ้าแสบมาบอกว่า จันทน์ทิพย์ ลิ้มทองกุล ได้เสียชีวิตแล้วเมื่อเช้ามืดของวันนี้
ฉันจึงโทรศัพท์ไปตามเจ้าปั๊บ ลูกชายจันทน์ทิพย์และนายสนธิ ลิ้มทองกุล เจ้าปั๊บแจ้งว่า คุณแม่สิ้นใจตายอย่างสงบเมื่อเช้ามืดที่โรงพยาบาล ฟังแล้วรู้สึกใจหาย ทำให้หวนระลึกนึกถึงมโนภาพในอดีตที่จันทน์ทิพย์มันเคย (ขออภัยที่ต้องเขียนอย่างนี้ เพราะมันเคยพูดกับฉันว่า ถ้าหลวงปู่ยังเห็นว่าลูกเป็นลูกเป็นหลานก็อย่าเรียกว่าคุณจันทน์ทิพย์) ตั้งแต่นั้นมาฉันก็เรียกมันว่า อีจันทน์บ้าง จันทน์ทิพย์บ้างแล้วแต่อารมณ์
และไม่ว่าจะสถานการณ์อย่างไร นานแค่ไหน ฉันก็ยังจะเรียกมันว่า อีจันทน์ตลอดไป
ภาพเหตุการณ์ที่มันนำอาหารมาถวาย ที่มันเข้าร่วมประชุมในฐานะรองประธานมูลนิธิธรรมอิสระของวัดอ้อน้อย ภาพเหตุการณ์ที่มันมาช่วยฉันทำงานเผยแผ่พุทธธรรมคำสอน ภาพเหตุการณ์ที่อีจันทน์มาเยี่ยมฉันที่โรงพยาบาลเมื่อตอนฉันป่วย ภาพเหตุการณ์ที่มันช่วยฉันนำเอาวิชาสมาธิพระโพธิสัตว์ มาทำจนกลายมาเป็นแผ่นซีดี ออกแพร่หลายเป็นที่เรียนรู้กันไปทั่วเพื่อสุขภาพกายสุขภาพจิตที่ดี ยังมีอีกมากนักที่อยู่ในมโนนึกของฉัน ที่มันหลั่งพรูผุดขึ้นมาในใจด้วยความอาลัยต่อการจากไปของจันทน์ทิพย์
ตกลงการปลูกป่าในสัปดาห์นี้คงจะต้องเลื่อนไปก่อน จนกว่างานศพอีจันทน์มันจะเข้าที่เข้าทาง
อันที่จริงแล้ว ฉันก็ยังรู้สึกผิดอยู่มาก ๆ ที่รับปากกับมันแล้วทำไม่ได้ ตั้งแต่ผัวมันไปติดคุก ก็รับปากว่าจะไปเยี่ยมมันทุกสัปดาห์ เพื่อสอนวิถีจิตให้มัน ในการกำหนดจิตให้ถูกต้องก่อนตาย
แต่ในสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันเป็นหวัดจึงไม่กล้าไปเยี่ยมมัน ได้แต่ให้เจ้าแสบ โทรไปบอกมันว่า ไม่สบายคิดว่าจะไปเยี่ยมภายในวันจันทร์นี้ แต่ก็มาได้รับข่าวว่า อีจันทน์ทิพย์มันได้ตายเสียแล้ว ด้วยอาการสงบ ไปดีเถิดลูก ไปด้วยจิตที่ผ่องแผ้ว ผ่องใส โดยไม่ยึดติดในอะไร ๆ มีใจที่แช่มชื่น เบิกบาน สงบสุข
ความตายเป็นสมบัติของทุกคน ไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ ในโลก จะปฏิเสธมรณะสมบัตินี้ไปได้
ขออำนาจพระสติ พระปัญญาที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่เจ้าเรียนรู้ศึกษามาตลอดชีวิต จงนำพาจิตของเจ้าไปสู่สุขคติด้วยเถิด
ข้าให้สัญญาที่จะไม่ทิ้งครอบครัวของเจ้า ตราบใดที่ครอบครัวของเจ้าไม่ทิ้งข้า
พุทธะอิสระ
