“เย ธมฺมา เหตุ ปัพฺพวา เตสํ เหตุงฺ ตถาคโต
เตสญฺจะ โย นิโรโธ จะ เอวํ วาที มหาสมฺโณ”
ธรรมเหล่าใดเกิดแต่เหตุ พระตถาคตเจ้าทรงแสดงเหตุ และความดับเหตุแห่งธรรมเหล่านั้น
พระมหาสมณะมีปกติ ทรงสั่งสอนอย่างนี้
ตั้งแต่มีกรณีปิดล้อมธรรมกาย จนเจ้าลัทธิต้องหลบหนีจากการตามไล่ล่าของเจ้าหน้าที่รัฐอย่างหัวซุกหัวซุนแล้ว
แทนที่พวกสาวกลัทธิผีบุญนี้จักสำนึกระลึกได้ว่า ความวินาศฉิบหายที่เกิดกับเจ้าลัทธิและบริวารล้วนแล้วแต่เกิดจากเหตุปัจจัยแห่งความผิดพลาด ชั่วบาป ที่ตนและพวกกระทำ
คนของลัทธินี้กลับพยายามมาโทษพุทธะอิสระ โทษเจ้าหน้าที่รัฐ กล่าวหาว่าเป็นผู้อิจฉา ใส่ร้าย หาเหตุหาเรื่องราวป้ายสีให้เจ้าลัทธิและพวก จนเกิดความเสียหาย
ทั้งที่พุทธะอิสระและเจ้าหน้าที่รัฐมิเคยไปบังคับ ให้เจ้าลัทธิผีบุญตนนี้ยักยอกนำเงินวัดไปเล่นแร่แปรธาตุ สร้างมูลค่าเพิ่มใดๆ เลย
ทั้งที่พุทธะอิสระและเจ้าหน้าที่รัฐมิเคยไปบังคับ ให้เจ้าลัทธิผีบุญและพวกประกาศขายบุญขายสวรรค์ ชนิดที่ต้องปิดบัญชีมาบริจาคเพื่อสร้างความมั่งคั่งให้แก่ลัทธินี้เท่านั้น
ทั้งที่พุทธะอิสระและเจ้าหน้าที่รัฐมิได้เคยไปบังคับ ให้เจ้าลัทธิผีบุญตนนี้ย่ำยีพระธรรมวินัยใดๆ เลย
ทั้งที่พุทธะอิสระและเจ้าหน้าที่รัฐมิได้เคยบังคับ ให้เจ้าลัทธิผีบุญตนนี้อวดอุตริมนุสธรรมเลย
ทั้งที่พุทธะอิสระและเจ้าหน้าที่รัฐมิได้เคยไปบังคับ ให้เจ้าลัทธิผีบุญตนนี้ ยักยอกทรัพย์ รับของโจร ฟอกเงิน ตามข้อกล่าวหาของเจ้าหน้าที่รัฐใดๆ เลย
ทั้งที่พุทธะอิสระและเจ้าหน้าที่รัฐมิได้เคยไปบังคับ ให้เจ้าลัทธิผีบุญเสพเมถุนกับใครๆ เลย
ทั้งที่พุทธะอิสระก็ไม่เคยไปบังคับให้เจ้าลัทธิและรองเจ้าลัทธิผีบุญหลอกเงินชาวบ้านไปเล่นหุ้นใดๆ
และพุทธะอิสระก็เชื่ออย่างบริสุทธิ์ตามหลักพุทธธรรมคำสอนว่า
สุทธิ อสุทธิ ปัจจัตตัง
ความบริสุทธิ์ หรือไม่บริสุทธิ์ ล้วนเกิดขึ้นได้เฉพาะตน
หากบรรดาสาวกของลัทธิผีบุญนี้กล่าวอ้างว่าพวกตนเป็นพุทธบริษัท ก็ต้องมีความเห็น ความเชื่อ อันประกอบไปด้วยปัญญา แยกแยะได้ชัดเจน ว่าความพินาศฉิบหายวายวอดที่เกิดขึ้นแก่เจ้าลัทธิผีบุญนี้
หากตัวเจ้าลัทธิไม่กระทำเหตุให้เกิดความพินาศฉิบหายด้วยตนเอง ไม่กระทำความชั่วด้วยตนเองแล้ว ผลแห่งกรรมชั่วที่เจ้าลัทธิกำลังได้รับ คงจะไม่เกิดขึ้นแน่
หากบรรดาสาวกของลัทธินี้เป็นพุทธบริษัทผู้มีปัญญาอย่างแท้จริงแล้วล่ะก็ พวกเขาคงจะพิจารณาได้ตามพุทธธรรมคำสอนว่า
“กมฺมุนา วตฺตตี โลโก”
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
“กมฺมํ สตฺเต วิภชติ ยทิทํ หีนปฺปณีตตาย”
กรรมย่อมจำแนกสัตว์ ให้ดีชั่วเลวหยาบ
และถ้าลัทธิผีบุญนี้มันเป็นพุทธศาสนาจริงๆ พวกเขาต้องเชื่อและยอมรับผลแห่งกรรมที่พวกตนกระทำ พร้อมทั้งต้องคิดได้เห็นได้ว่า
ผู้มีศีล ย่อมเป็นผู้ไม่เดือดร้อน ทั้งโลกนี้และโลกหน้า
ฉะนั้น ความพินาศฉิบหาย เดือดเนื้อร้อนใจที่เกิดขึ้นกับเจ้าลัทธิผีบุญและพวก หาได้มีผู้ใดยัดเยียดให้ไม่ เป็นแต่เจ้าลัทธิผีบุญและพวกเป็นผู้สร้างขึ้นมาเองทั้งสิ้น
และวันนี้ก็กำลังได้รับผลของความผิดชั่วบาปที่พวกตนกระทำ
แล้วจะมาโทษพุทธะอิสระได้ไง เมื่อรู้ว่าทำชั่วจักให้ผลที่เผ็ดร้อน แล้วจะทำไปทำไม
พุทธะอิสระ
