เรียนชาวธรรมะอิสระ (ลูกหลานหลวงปู่พุทธะอิสระ) เพื่อแสดงออกซึ่งความห่วงใยต่อสุขภาพขององค์หลวงปู่พุทธะอิสระพวกเราจึงควรให้ท่านสอนเฉพาะวันอาทิตย์ช่วงบ่ายโดยงดการเรียนในวันเสาร์
จึงเรียนมาเพื่อทราบและขอความร่วมมือเพื่อสุขภาพของครูบาอาจารย์
มหาหยก
————————————-
“วะยะธัมมา สังขารา อัปปะมาเทนะ สัมปาเทถะ”
“สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงยังประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อม ด้วยความไม่ประมาทเถิด”
ฉันอายุปาเข้าไปจะ ๖๒ แล้ว
ขืนมานั่งอาลัยอาวรณ์อยู่กับสังขารที่มันกำลังเสื่อมโทรมอยู่นี้
ฉันคงเป็นลูกที่ดีขององค์พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ได้
อีกทั้งในวันเข้าพรรษาฉันก็ได้ลั่นวาจาไปแล้วว่า
ช่วงเข้าพรรษาทุกเสาร์อาทิตย์ จักสอนกรรมฐานวิถีจิตให้แก่ท่านทั้งหลายผู้สนใจศึกษา ขวนขวาย สงสัย แสวงหาความชาญฉลาดในจิต เพื่อให้เข้าใจรู้จักหน้าที่ของจิต จนสามารถแยกอารมณ์ออกจากจิตได้ทุกขณะ
จิตนี้จักได้ไม่ไปสร้างภพและชาติต่อไปได้อีก
ดังพระพุทธอุทานตรัสทักกิเลสตัณหา ความช่วงหนึ่งว่า
“วิสังขาระคะตัง จิตตัง ตัณหานัง ขะยะมัชฌะคา”
“จิตของเราถึงแล้วซึ่งสภาพที่อะไรปรุงแต่งไม่ได้อีกต่อไป
มันได้ถึงแล้วซึ่งความสิ้นไปแห่งตัณหา”
เมื่อประโยชน์ในการศึกษาเรียนรู้วิถีจิตเห็นปานนี้ ทั้งยังมีผู้สนใจเรียนจำนวนมาก
แล้วฉันจะอ้างเอาความเสื่อมของสังขารที่เป็นไปตามธรรมชาติมาหยุดยั้งการให้ประโยชน์แก่ท่านทั้งหลาย ดูจักไม่เป็นการสมควร
อีกทั้งการอาพาธของธาตุขันธ์ก็เป็นธรรมดาของสังขาร หากเรายังไปอาลัยอาวรณ์กับมันมากจนเกินไป
ประโยชน์ตนที่ควรทำ ประโยชน์ท่านที่ควรได้ ก็จักหยุดยั้งลง ตรงข้ออ้างว่า “ร่างกายฉันป่วย”
เอาเป็นว่า หากสังขารนี้มันยังไหวอยู่ ธาตุลมที่ปรุงเป็นเสียงฉันยังไม่สิ้นไป
ฉันก็จักสอนกรรมฐานวิถีจิตต่อไปทุกเสาร์อาทิตย์ จนกว่าจะออกพรรษา
เว้นเสียแต่ว่า ที่เต็นท์หมายเลข ๙ ณ ท้องสนามหลวงมีสถานการณ์ที่ฉันจำเป็นต้องไปช่วยทำอาหารช่วงศุกร์เสาร์อาทิตย์ ฉันจึงจะบอกลาก็แล้วกันนะจ๊ะ
ขอบคุณ ขอบใจ ในอารมณ์ห่วงใยเคารพรักที่มีอยู่ในจิตใจของท่านทั้งหลายที่ให้ต่อฉัน
พุทธะอิสระ
