แม้จะดูเยอะ แต่ทุกคนก็เป็นลูกของพ่อ

ไม่เอาผักนะคะ

ขอน่องไก่สองน่อง

ไม่ใส่ถั่วงอก

ไม่ใส่พริกน้ำส้มนะครับ

ขอข้าวมากหน่อย

มีแต่ไก่ทำไมไม่ทำข้าวหน้าเป็ดอีกล่ะ

เอาแต่ไข่เจียวไม่เอาข้าวได้ไหม

ขอกุนเชียงอย่างเดียว ไม่เอาข้าว

ขอหมูสะเต๊ะหลายๆ ไม้ แต่ไม่เอาแตงกวา

กระเพาะปลาไม่ใส่ผักชีนะคะ

ข้าวต้มทะเลไม่ใส่น้ำนะครับ

ขอสองถ้วยใส่ถุงได้ไหมคะ จะนำไปกินที่บ้าน

อีกทั้งหนึ่งเดือนเศษที่ผ่านมา ณ ท้องสนามหลวง คนที่มารับอาหารแจกที่เต็นท์หมายเลข ๙ แม้จะมีจำนวนวันละเป็นแสนคน ตามตัวเลขของกทม. แต่ที่แน่ๆ จะมีคนกลุ่มหนึ่งซึ่งอาจจะเรียกว่าเป็นกลุ่มประชาชนคนท้องสนามหลวงน่าจะถูก ได้แวะเวียนมากินข้าวที่เต็นท์หมายเลข ๙ กันวันละ ๓ มื้อ จนเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของคนช่วยงานในเต็นท์หมายเลข ๙

แม้คนที่ช่วยทำงานเขาจักรู้สึกรำคาญและมีบ่นบ้าง

แต่ฉันก็ต้องคอยเตือนให้สติว่าอย่าไปบ่นให้เสียอารมณ์เลย

เพราะทุกคนเป็นคนไทย เป็นประชาชนของพ่อทั้งนั้น

เราต้องดูแลพวกเขาให้มากหรือเกือบเท่าที่พ่อดูแลเขา แม้จะขืนฝืนใจบ้างก็ตาม

ไหนๆ เราก็ต้องให้แล้ว ทำไมไม่คิดให้ด้วยหัวใจที่มีความสุขเล่า

อย่าไปคิดว่าเขามาเอาเปรียบเรา เพราะเมื่อใดที่เรามีตัวตนของเรา เราก็จะรู้สึกหวงแหนและให้ความสำคัญ จนอาจจะรู้สึกได้ว่าคนอื่นๆ มีความสำคัญน้อยกว่าตัวเรา ทั้งที่เขาก็คน เราก็คน หากเราคิดเสียว่าเขากับเราเท่ากันโดยสถานภาพ

และการที่เราได้มีโอกาสได้แบ่งปันให้กับคนอื่นๆ ที่เขาก็เป็นคนเหมือนกับเรา นั่นเท่ากับว่าเราจะอยู่เหนือพวกเขาด้วยคุณธรรมแห่งการให้ที่มีในจิตใจ

เหมือนดังที่พ่อผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐของพวกเรา ที่ทรงได้ให้ประชาชนของพระองค์ จนพระองค์ทรงอยู่เหนือหัวใจคนทั้งแผ่นดินได้โดยไม่มีข้อแม้ อีกทั้งยังรู้สึกรักและเทิดทูนบูชาพระองค์ยิ่งกว่าพ่อเสียด้วยซ้ำไป

เมื่อพวกเรามีต้นแบบที่งดงามเห็นปานนี้ เราก็จงเดินตามต้นแบบนั้นด้วยจิตที่เป็นสุขจะดีกว่าไหม

พุทธะอิสระ